Liczba kryć
Według Star kowa (1940) i Iliny (1952) zwiększenie liczby pokryć poprawia płodność, natomiast wedle Iwantera (1971) nie daje bezpośrednio większej płodności, a tylko obniża liczbę jałowiących samic i przez to zwiększa się przychówek w przeliczeniu na samice w stadzie. Jak wynika z literatury krajowej i zagranicznej, tylko nieznaczny procent samic pozwala się pokryć nie więcej niż jeden raz i więcej niż trzykrotnie. Tak więc z praktycznego punktu widzenia w grę wchodzą dwu- i trzykrotne pokrycia. Badania norweskie (cyt. za Sławomem i wsp., 1975) wykazały, że dwu- i trzykrotne krycie lisic polarnych zwiększa procent zapłodnionych i liczbę przychówku w miocie, zaś dwukrotne krycie samic lisa srebrzystego zwiększa wskaźnik zapłodnień o około 10°/o. W Norwegii samice obu gatunków kryje się najczęściej dwukrotnie w odstępach 1-3 dni w celu ograniczenia nakładów robocizny, których, jak wynika z miejscowych obliczeń, nie rekompensowałby ewentualnie niewiele lepszy efekt rozrodu w wyniku zwiększenia liczby pokryć choćby o jedno.
oprawa kalendarzy okulary przeciwsłoneczne Pióra wieczne Parker Samice jałowiące .